سلام هدایت همه ی مخلوقات دست خداست . تا خدا نخواد کسی هدایت نمیشه ، برای این که هدایت خدا شامل حال مون بشه باید دست به دامان خودش بشیم . میل به ترک گناه نعمتی هستش که به همه داده نمیشه ، این میل خود به خود به وجود نمیاد . ما که میل به ترک گناه داریم هدایت خدا شامل حال مون شده ، پس باید خدا رو شکر کنیم که خدا از سر لطفش هنوز بر دلهای ما مُهر "نفهمی" نزده . طبیعتا اگه سریع به داد خودمون نرسیم و برای ترک گناه تلاش نکنیم ، دیر یا زود زشتی گناه در نظر مون از بین میره و ممکنه شبیه کسانی بشیم که به گناهان شون افتخار می کنند ! دعا برای ترک گناه : بهترین دعا برای ترک گناه اینه که آگاهانه از خدا طلب هدایت کنیم . باید کاری کنیم که ظرفیت دریافت هدایت خدا رو داشته باشیم . باید از خدا بخوایم که زشتی گناه رو در نظر ما پر رنگ کنه . باید از خدا بخوایم که از گناه کردن ترس داشته باشیم . برای دریافت این هدایت ها ما دست بسته نیستیم . بخش اول ترک گناه کبیره دست خود ماست ، یعنی باید یه کارهایی انجام بدیم که لایق دریافت هدایت باشیم . بعد از اون رو باید بسپاریم خدا . در مواقعی که از گناه خسته میشیم یه راه خیل

سلام تنهایی! جالبه بیشتر دوستان میگن تنهاییم و کسی به ما توجه نداره ...حتی میگن شرایط خوبه برای دیگران مایه ی نشاطیم و ... ولی بازم میگن تنهاییم .انگار هر کسی داره توی این دنیا زندگی می کنه یه جورایی این احساس تنهایی رو داره ... این احساس غریبی ... حسی که انگاری یه نیاز عمیقه توی وجودش... نیازی که برای خیلیا بر طرف نشده ... وهمین باعث شده رنگ و بوی نا امیدی زندگی شون رو بگیره ...و این یعنی هیچ انگیزه ای برای ادامه زندگی ندارن ... یعنی تنهان... انگاری جنس این دنیا جوریه که ما آدما توش احساس تنهایی می کنیم ...نه اینکه مشکل از من و تو بقیه باشه .... نه .... انگار این مسئله برای همه هست پس نباید خودمون رو بخوریم که چرا من اینجوریم ... چرا کسی به فکرم نیست .... انگار خودا هم حواسش به ما نیست و از این حرفا... انگاری جنس زندگی توی دنیا همینه .... یعنی حالا که اومدیم توی دنیا و داریم زندگی می کنیم این تنهایی جزء واقعیت هایی زندگی توی این دنیا است... نه میشه ازش فرار کرد و نه میشه فراموشش کرد... واقعیته دیگه توهم که نیست...پس چی کار کنیم.... این همه آدم دارن داد میزنن که ما تنهاییم تنه

سلام خیلی برام جالبه و البته نا خوشایند این وقت شب یهو زد به سرم منم یه سرچی بکنم در مورد اینکه چرا هیشکی منو دوست نداره!و جالب اینکه فهمیدم تنها من نیستم و ناخوشایند اینکه خیلی هاتون اینجوری هستین و ناخوشایند تر اینکه اینجا همه سعی کردن نشون بدن از اون یکی تنها تر و بدبخت ترن ! هی دوستی که وقت میذاری و میخوای پیام منو بخونی اول از همه بگم هیشکی بخت بدتر یا هیشکی نمیتونه برای دردش میزان بذاره هیشکی نمیتونه اینجا بگه از اون یکی تنها تره چون شرایط و وضعیت برای ادما فرق دارن مثلا شاید یکی دستشو با چاقو ببره و اینقدر اذیتش نکنه و برعکس یکی دستشو با یه کاغذ نازک ببره و عذابش خیلی باشه! پس بیایین روی میزان تنهایی هامونم مقدار نذاریم اصل موضوع اینه همه ی اینایی که اینجا کامنت گذاشتن توی یک وضعیت هستن وضعیتی به اسم تنهایی به اسم اینکه فکر میکنن هیشکی دوسشون نداره! حالا که این موضوع رو گفتم بهتره برم سر بقیه ی حرفام! یکی از دوستان نوشته بودن منظور شما از تنهای نداشتن دوس دختر/پسره شکر کنین ندارین که گمراه میشین و اینا و به خدا فکر کنین! من بقیه رو نمیدونم ولی از طرف خودم حرف میزنم به عنوان ادمی